کشیدن دندان در حین درمان ارتودنسی

گاهی اوقات بیمارانی به متخصصان ارتودنسی مراجعه می کنند که مطالبی در مورد ارتودنسی و روش ها و دستگاه های درمان مطالعه نموده اند. یکی از نگرانی های این بیماران کشیدن دندان در ارتودنسی است. بحث کشیدن یا نکشیدن دندان برای اهداف ارتودنسی بحث امروز متخصصان و بیماران ارتودنسی  نیست .این مسئله در ۱۰۰ سال گذشته مورد بحث بوده به طوری که درآغاز ابداع دستگاه های  ارتودنسی مشابه دستگاه های امروزی هیچ دندانی کشیده نمی شد .نتیجه درمان های این دوره برگشتن ناهنجاری  تعداد زیادی از بیماران بود.  با بررسی درمان های این افراد و درمان مجدد آن ها همراه با کشیدن دندان مشخص شد که عامل بسیاری از درمان های ناموفق کمبود فضا و عدم هماهنگی اندازه دندان ها با اندازه استخوان در برگیرنده دندان ها است. با مشخص شدن نتایج فوق در اواسط قرن قبل ، متخصصان  ارتودنسی گرایش زیادتری برای کشیدن دندان در طی درمان ارتودنسی پیدا کردند . با بررسی مجدد نتایج درمانی این گروه از بیماران و جمع بندی تحقیقات دیدگاه متعادل تری در ارتباط با کشیدن و نکشیدن دندان ایجاد شد.

در ارتودنسی پیشرفته امروزی چندین عامل با عث شده است تا متخصصان ارتودنسی تا حد امکان از کشیدن دندان دوری کنند زیرا یکی از عواملی که امروزه در ارزیابی زیبایی افراد ،مورد توجه متخصصان ارتودنسی است میزان دیده شدن دندان ها و لثه ها در هنگام صحبت کردن و خندیدن است .به طوری که دیده شدن مناسب دندان ها و حاشیه لثه علاوه بر زیبایی باعث جوان تر نشان دادن فرد می شود.

دلایل کشیدن دندان


کمبود فضا و بهم فشردگی دندان ها

یکی از مهم‌ترین علت‌های کشیدن دندان نبود فضای کافی در قوس دندانی است. گاهی به هم فشرده بودن دندان‌ها در فک‌ها آنقدر زیاد است که همه دندان‌ها در یک قوس جا نمی‌گیرند و ارتودنتیست چاره‌ای جز کشیدن دندان نمی‌بیند.

در مواقعی هم ممکن است که با ارتودنسی بتوان تمام دندان‌ها را در قوس دندانی جای داد، ولی احتمال نگه داشتن همه آنها به پایداری و بافت لثه و زیبایی دندان‌ها آسیب وارد کند. به عنوان مثال، گاهی برای راندن دندان‌ها به جلو نیاز به فضا وجود دارد که این فضا با کشیدن دندان‌ ایجاد می‌شود. گاهی اوقات یک یا چند دندان دائمی خارج می شوند تا فضا را برای ردیف شدن مناسب دندان های دیگر فراهم آوردند. دندان شیری ممکن است زمانی که لازم است بیفتد، شل نشده و نیفتد بنابراین باید آن را کشید تا فضای مناسب برای بیرون آمدن دندان دائمی فراهم شود.

دندان‌های اضافه

در دهان برخی از افراد بیش از ۳۲ دندان دائمی وجود دارد که وجود آن باعث بهم ریختگی و یا نهفته شدن آن دندان می شود. این دندان اضافه ممکن است به روی منظم کردن دندان ها ( اصلاح بایت ) و اصلاح خط میانی بین دندان ها یا بهبود بافت نرم / نیمرخ بیمار تاثیر بگذارد به همین خاطر است که متخصص ارتودنسی شما تمایل به کشیدن این دندان اضافه دارد.  در هنگام ارتودنسی ممکن است وجود  دندان نهفته در نتایج ارتودنسی تاثیر گذار باشد و اگر تصمیم به نکشیدن آن باشد در این صورت متخصص ارتودنسی شما اقدام به آشکار سازی این دندان نهفته می کند. او برای این کار از فنر یا الاستیک برای قرار دادن دندان نهفته در موقعیت مناسب استفاده کرده و سپس براکت ارتودنسی را به آن وصل می کند.

دندان عقل

در بعضی از بیماران مشاهده می شود که دندان های عقل با ایجاد فشار ، در دندان های آسیای مرتب نیز فشردگی ایجاد نمایند. حتی ممکن است که دندان های عقل نهفته باقی بمانند یا منحرف شوند و کج دربیایند و اثر نامطلوب خود را به روی دندان های مجاور منتقل نماید. کشیدن دندان عقل در این حالت می تواند برا درمان ارتودنسی بسیار مفید باشد.

انتخاب دندان‌ها برای کشیدن


انتخاب دندان‌های مورد نیاز برای کشیدن بر اساس تعدادی از فاکتورهای مختلف به شرح زیر تعیین می‌شود:

  1.  اختلاف در طول انحنای دندان‌ها و جنس آن‌ها
  2.  جهت و مقدار رشد فک
  3.  وضعیت و شرایط دندان‌ها
  4.  ظاهر کلی دندان‌ها
  5.  سن بیمار

کشیدن دندان‌های نیش در اکثر مواقع به عنوان بخشی از فرآیند درمان ارتودنسی انجام می‌شود.
برای کاهش ازدحام و به هم ریختگی متوسط تا شدید دندان‌ها، معمولاً دندان نیش اول (first bicuspid) بیمار کشیده شده و به این ترتیب سعی می‌شود ازدحام دندان‌ها و به هم ریختگی آن‌ها کاهش پیدا کند. در صورت رفع نشدن مشکل، دندان‌پزشک می‌تواند از کشیدن دندان نیش دوم (second bicuspid) به این منظور استفاده نماید. در مواردی که بیمار دچار مشکل اپن بایت باشد، معمولاً پزشک ترجیح می‌دهد برای ایجاد فضای کافی ابتدا دندان نیش دوم (به جای دندان نیش اول) را بکشد تا به این ترتیب راحت‌تر بتوان دندان‌ها را به سمت موقعیت مناسب هدایت کرد.

با توجه به اینکه دندان‌ها می‌بایست ظاهر متقارن داشته باشند، معمولاً دندان‌ها از روی فک‌های بالا و پایین به صورت متقارن کشیده می‌شوند. در حقیقت اگر دو دندان از یک طرف دهان کشیده شوند، ممکن است در خط مرکزی دندان‌ها بر روی فک انحراف ایجاد شود. به همین خاطر لازم است دندان‌ها به صورت دوتایی یا چهارتایی از روی هر دو طرف فک کشیده شوند. در بسیاری از مواقع برای درمان ارتودنسی ۴ دندان کشیده خواهند شد.

هیچ‌وقت دندان‌های عقل را در نظر نگیرید، زیرا این دندان‌ها اغلب به دلایل دیگر غیر از اهداف ارتودنسی کشیده می‌شوند. هنگامی که مشخص شد که کشیدن دندان برای ارتودنسی مفید خواهد بود، معمولاً از بین دندان‌های باقی‌مانده یک تا چهار دندان کشیده می‌شود؛ تا جایی که ممکن است تعداد کمتری از دندان‌ها کشیده خواهند شد. رایج‌ترین دندان‌هایی که کشیده می‌شوند، دندان‌های چهارم و پنجم از جلو هستند که دندان‌های پرمولر نام دارند. البته گاهی اوقات ممکن است کشیدن دندان‌های دیگر مفیدتر باشد. آن چیزی که اهمیت دارد، درمان وضعیت منحصر به فرد دهان و دندان‌های بیمار است؛ ضمن اینکه ممکن است کشیدن دندان تأثیراتی روی زیبایی چهره یا موقعیت زبان بیمار داشته باشد. اغلب ارتودنتیست‌ها روش پیشنهادی درمان را روی یک مدل مصنوعی پیاده می‌کنند تا قبل از شروع درمان، تا جایی که ممکن است روش را اصلاح و بهینه کنند.

نکات قبل از کشیدن دندان در ارتودنسی


قبل از تصمیم به کشیدن دندان باید موارد زیر مورد بررسی متخصص ارتودنسی قرار گیرد :

• بایت
• خط میانی
• شدت به هم فشردگی
• وضعیت فک ها و دندان ها
• احتمال رشد دندان ها
• بزرگی و اندازه ی دندان ها
• بافت نرم
در بعضی موارد باید دندانی که به طور کامل درآمده و از لثه بیرون زده را کشید که نیازی به جراحی ندارد ، در بعضی موارد بیمار دارای دندان نهفته ی عقل است که پزشک او را به یک جراح دهان و دندان معرفی می کند که آن دندان نهفته را جراحی کند .
کشیدن دندان های عقل قبل از مراحل ارتودنسی دندان باعث می شود که احتمالا ثبات درمان بیشتر شود.

مراقبت های بعد از کشیدن دندان

“از آنجا که خونریزی پس از کشیدن دندان عادی است دندانپزشک شما یک تکه گاز پانسمان روی دندان شما قرار میدهد وتا مدت ۴۵ دقیقه روی ان کاز خواهید گرفت تا اجازه دهید خون در ان منطقه منعقد شود.
کمپرس سرد یا کیسه یخ میتواند به کاهش تورم کمک کند. اگر فک شما بعد ازاز بین رفتن تورم زخم شده و سفت شده از کمپرس اب گرم استفاده کنید. در هنگام خوابیدن سر خود را به سمت بالا بگیرید تا فشار از روی فک شما برداشته شود و همچنینی بالا نگه داشتن سر با بالش اضافی میتواند کمک کننده باشد. ممکن است دندان پزشک شما برای چند روز به شما مسکن OTC مانند ایبوپروفن (موترین یا آسپرین) توصیه کند.”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *