مراحل انجام ارتودنسی دندان

امروزه وظیفه ارتودنتیست‌ها فقط ردیف کردن دندان‌ها نیست. ایجاد لبخند زیبا، نیازمند توجه به مسائل بسیاری است که یکی از آن ها ردیف بودن دندان‌ها است. متخصص ارتودنسی به جای فکر کردن ساده به این که دندان ها را ردیف کند، باید به ایجاد طرح لبخند فکر کند که بتواند اعتماد  به نفس، جذابیت و از همه مهم تر شادی و خوشحالی بیشتری را برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان فراهم کند. متخصص ارتودنسی باید به این مساله اعتقاد داشته باشد که درمان با ارتودنسی، بتواند سودمندی  همیشگی و فرصت های بیشتری برای بیمار فراهم کند. درمان هایی ارتودنسی همیشه برای ردیف کردن دندان ها و زیبایی نیست. در خیلی موارد انجام دیگر درمان های دندانپزشکی نیازمند آماده سازی ارتودنسی است. این درمان ها به ویژه در افراد میانسال یا مسن تر انجام می شود. مهم ترین مثال در این موارد فضاهای اضافی در فک، درمان های جایگزینی مثل ایمپلنت و درمان های مرتبط با صدمات است. در این موارد هدف درمان ارتودنسی  براساس نیاز بیمار طراحی می شود.انجام ارتودنسی مراحل مختلفی دارد که در این مقاله به شرح این مراحل می پردازیم.

مراحل ارتودنسی اصلاح و درمان نا هنجاری فک و دندان


ناهنجاری های فک و دندان ممکن است که دلیل ژنتیکی داشته باشند و یا در اثر کشیدن زود هنگام دندان های شیری ، ضربه و یا تصادف ایجاد شده باشند. پزشک متخصص بعد از بررسی رادیوگرافی های فک و صورت بیمار تشخیص می دهد که آیا بیمار نیاز به جراحی فک دارد یا خیر. اگر در کودکان ، بتوان مشکلات فک را با ارتودنسی رفع نمود ، دیگر نیازی به جراحی فک نیست. در حالت کلی برای درمان این مشکل ، ارتودنسی اولین مرحله درمان می باشد. اصلاح روابط بین دندان های  فک بالا و ارتباط آن با دندان های فک پایین به وسیله جراحی فک صورت می گیرد که بخشی از این درمان را ارتودنسی به عهده می گیرد. ارتودنسی قبل از جراحی باعث آمادگی فک می شود. برای اینکه بیمار تحت عمل جراحی فک باشد ، لازم است که رشد فک ها کامل شده و بیمار حداقل ۱۸ سال داشته باشد. معمولا عمل جراحی فک در سنین ۱۸ تا ۴۵ سال انجام می شود.

معاینه و مشاوره

اولین مرحله در تعیین روش درمانی شما کسب اطلاعات لازم و کافی درباره‌ی مشکل ارتودنسی شما می‌باشد. این کار با انجام یک معاینه‌ی ارتودنسی امکان‌پذیر است که در آن ترتیب و منظم بودن دندان‌ها و فک شما معاینه خواهد شد. متخصص ارتودنسی شما اطلاعات و رکوردهایی را جمع‌آوری خواهد کرد. پزشک شما مشکلات دیگری را نیز مورد بررسی قرار خواهد داد. اگر سابقه بیماری از قبل دارید که نیاز به استفاده از دارو داشته‌اید، متخصص ارتودنسی شما، با مشورت با پزشک متخصص شما داروهایی را تجویز خواهد کرد. اگرچه این موردی معمول نیست اما آلرژی نسبت به داروها و مواد درمانی ممکن است در طی درمان ارتودنسی رخ دهد. اگر در طی مدت درمانتان دچار آلرژی شدید متخصص ارتودنسی‌تان را از آن مطلع کنید. در این مورد، مدیریت پزشکی، تغییر روش درمان یا ادامه ندادن درمان ممکن است ضروری باشد.

ردیوگرافی و قالب‌گیری

معمولاً عکس رادیوگرافی پانورامیک دهان (عکس همه دندان‌ها) و عکس هر یک از دندان‌ها به صورت جداگانه لازم است.ممکن است از صورت، دندان‌ها و دهان فرد هم عکس گرفته شود، این عکس‌ها قسمتی از پرونده دائمی بیمار خواهد بود

متخصص ارتودنسی دندان قالب‌هایی را از دندان‌های فک بالا و سپس فک پایین تهیه می‌کند. هنگام قالب گرفتن حس می‌کنید که دهانتان با ماده بتونه مانند پر شده است، این مرحله فقط ۳۰ ثانیه زمان می برد. عمل قالب‌گیری بسیار راحت و سریع است، اگر به سادگی دچار حالت تهوع می‌شوید، سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و از راه بینی نفس بکشید.

اقدامات اولیه

دندانپزشک پس از بررسی تصاویر رادیوگرافی و قالب‌ها، برنامه درمانی مناسب فرد را طرح ریزی می‌کند. چنانچه فضای بین دندان‌های خاصی خیلی کم باشد، ممکن است نیاز به استفاده از جداکننده‌های فلزی یا پلاستیکی ما بین دندان‌هایتان، قبل از ادامه مراحل دیگر ارتودنسی، داشته باشد.

ممکن است نیاز باشد تعدادی از دندان‌هایتان را بکشید. در برخی موارد در طول روند درمان و نه در آغاز آن، این امر لزوما باید انجام شود.دندان‌های بیمار باید کاملاً تمیز شوند. اگر دندان‌های حساسی دارید، حداقل به مدت دو هفته از خمیردندان ضدحساسیت استفاده کنید تا حساسیت دندان ها قبل از شروع ارتودنسی دندان برطرف شود. برای جلوگیری از عوارض ارتودنسی دندان هر گونه مشکل دندان ها باید قبل از قرار دادن بریس درمان گردد؛ حفره‌های پوسیدگی پر شود و تمامی مشکلات رفع شود. در صورت نیاز به جراحی فک، این عمل باید قبل از گذاشتن بریس انجام شود؛ هر چند بعضی اوقات جراحی فک بعد از این درمان انجام می شود. زمان جراحی با توجه به وضعیت و شرایط هر بیمار متفاوت است.

نصب براکت ها

برای چسباندن براکت ها ، دندان ها باید با بروساژ تمیز شوند حتما قبل از جلسه چسباندن براکت ها به دقت مسواک بزنید در مرحله بعد دندان ها با استفاده از اسید مخصوص تمیز و اماده چسباندن براکت می شوند . براکت های دندانی همراه با چسب مخصوص بر روی دندان قرار می گیرند . بعد از قرار دادن براکت ها نور آبی رنگی با شدتی بالا سریعا بر روی دندان ها تابانده می شود تا اتصال چسب مستحکم گردد. در مرحله بعد سیم های ارتودنسی از تمام براکت ها طوری عبور داده مشوند که در شیار مرکزی براکت قرار گیرد. در آخر کش های کوچکی به نام اورینگ بر روی براکت دندانپزشکی قرار میگیرد تا فشار سیم به دندان منتقل شود. اورینگ ها می توانند در صورت خواست بیمار رنگی باشند.

تنظیم دستگاه های ارتودنسی دندان به صورت ماهانه

معمولا فواصل تنظیم نیروهای اعمالی به دندان هر ۴ الی ۶ هفته می باشد که باید در این زمان به متخصص ارتودنسی خود مراجعه کنید. امکان دارد وی کش های قبلی و یا سیم ها را تعویض نماید که با مختصری درد همراه است.

پایان درمان و برداشتن براکت های دندان

برداشتن براکتهای دندان کاری بسیار راحت و سریع می باشد . ابتدا قوس پشت بریس دندان را به وسیله ی سیم چین می برند و درنهایت اتصال بین براکت و دندان شکسته میشود و به این ترتیب براکتها جدا می شود سپس با استفاده از دستگاه مخصوص چسب هایی که روی دندان ها وجود دارد را پاک و پولیش می کنند.

نگهدارنده های دندان

ارتودنتیست پس از خارج کردن براکت ها، درباره نیاز به تداوم مراقبت ارتودنسی به شکل ریتینر (نگهدارنده) موقتی و یا دائمی با شما صحبت می کند تا وضعیت جدید دندان ها و زحمت این چند ماهتان حفظ شود. هنگامی‌که درمان به پایان رسید، دندان‌ها نیاز دارند تا برای مدتی در محل خود نگه‌داشته شوند. این دوره را نگهداری یا ریتنشن می‌نامند و لوازمی که در این دوره برای نگه‌داشتن دندان در محل خود استفاده می‌شود را نگه‌دارنده یا ریتینر می‌نامند. دندان‌هایی که به‌تازگی در موقعیت مطلوب قرارگرفته‌اند را نگهدارنده ها(ریتینرها) ثابت نگه می‌دارند تا لثه و استخوان‌های اطراف دندان به آن محکم بچسبند. بسته به مشکل اصلی، می‌تواند از نگهدارنده های ثابت یا متحرک استفاده نمود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *