سن مناسب ارتودنسی (سیم کشی دندان)

عمل ارتودنسی از سری عمل های طولانی است که دوره ی درمان آن اکثرا بین ۶ ماه الی دو سال می باشد. بهتر است که این عمل در سنین پایین تر انجام شود زیرا بعد از سن بلوغ و شکل گیری استخوان ها ، این عمل دشوار تر و طول درمان نیز بیشتر خواهد شد.هر نوع انحراف از این موقعیت طبیعی دندان‌ها باعث ایجاد مشکلاتی می‌شود که ضرورت ردیف کردن یا برگرداندن موقعیت مناسب دندان‌ها را ایجاب می‌کند که این عمل با درمان‌های ارتودنسی در سنین مناسب میسر می‌شود. البته درمان‌های ارتودنسی فقط به ردیف کردن دندان‌ها محدود نمی‌شود و به تغییر یا هدایت رشدی استخوان‌های فک بالا و پایین نیز مربوط می‌شود.

ضرورت این کار تا حدی است که رشته تخصصی مهم و جداگانه‌ای در رشته دندانپزشکی به نام رشته تخصصی ارتودنسی ایجاد شده که از مهم‌ترین رشته‌های تخصصی دندانپزشکی است. پس یک متخصص ارتودنسی قادر است با هدایت رشدی در سنین رشد و با کمک روش‌های جدید و جراحی در افراد بالغ هماهنگی بین اجزای صورت را برقرار کرده و با ردیف‌کردن دندان‌ها زیبایی و جذابیت لبخند را به شما هدیه کند.

ضرورت مراجعه به متخصص ارتودنسی


درمان ارتودنسی صرفاً برای بهبود زیبایی لبخند نمی‌باشد، بلکه باعث اصلاح بهم‌ریختگی دندان‌ها نیز می‌گردد. مال‌اکلوژن یا بهم‌ریختگی دندان‌ها در اثر نامرتبی فک یا دندان‌ها رخ می‌دهد و بر نحوه‌ی خندیدن، جویدن و تمیز کردن دندان‌ها تاثیر منفی می‌گذارد. عدم درمان در بهترین سن ارتودنسی ، این مشکل می‌تواند منجر به مشکلات متعددی شود، از جمله:

  • شلوغی دندان‌ها باعث دشواری مسواک زدن و نخ دندان کشیدن می‌گردد که می‌تواند در پوسیدگی دندان و یا بیماری‌های لثه نقش داشته باشد.
  • دندان‌های بیرون‌زده بیشتر مستعد شکستگی اتفاقی هستند.
  • کراس بایت می‌تواند منجر به رشد نامطلوب و فرسایش غیر یکنواخت دندان شود.
  • اپن بایت می‌تواند منجر به عادات فشار زبان و اختلال گفتاری گردد.

سن مناسب برای ارتودنسی


بهترین زمان برای اولین مشاوره ی ارتودنسی سن ۶ سالگی همزمان با رویش اولین دندان‌های دائمی است. اولین علامت‌های نشان‌دهنده ی نامرتبی دندان‌ها در این سن آشکار می‌شود. همچنین ممکن است کودک در سن ۶ سالگی مشکلی از نظر نامرتبی دندان‌ها نداشته باشد ولی همین معاینه ی ساده از سوی متخصص ارتودنسی می‌تواند از بسیاری مشکلات بعدی جلوگیری کند، چون ارتودنتیست ممکن است به این نتیجه برسد که گرچه در حال حاضر کودک مشکلی ندارد ولی در دو تا سه سال آینده، دندان‌ها به سمت نامنظمی پیش خواهند رفت. در این صورت والدین را آگاه می‌کنند تا مراقبت‌ها و معاینات لازم را در سال‌های آینده مد نظر داشته باشند. به طور کلی شاید بهترین زمان برای شروع درمان ارتودنسی برای منظم کردن دندان‌های به هم ریخته بین ۸ تا ۱۴ سالگی باشد. اگرچه درمان‌هایی که جهت رفع نقایص فکین (به عنوان مثال عقب‌ماندگی یا جلو زدگی فکین) انجام داده می‌شوند بایستی قبل از سن بلوغ یعنی تقریباً قبل از ۱۲ سالگی در دختران و ۱۴ سالگی در پسران شروع نمود. به عبارت ساده‌تر در سنین پایین‌تر اتصال دندان‌ها به استخوان آرواره محکم نیست و به آسانی قابل حرکت دادن است و هرچه سن بالا‌تر می‌رود این اتصال محکم‌تر شده و حرکت دندان‌ها روی استخوان آرواره سخت‌تر خواهد شد و لذا مدت زمان درمان نیز افزایش می‌یابد و حتی در بعضی موارد نیاز به عمل جراحی فک می باشد، ولی هنوز شما در هر سنی می‌توانید جهت درمان مراجعه نمایید اما درمان سخت‌تر و طول درمان نیز بیشتر خواهد گردید.

 

مزایای انجام ارتودنسی در سن مناسب


ارتودنسی در سنین پایین همیشه مطلوب نیست و علاوه بر احتمال برگشت مشکلات قبلی و همکاری ضعیف کودک در مراحل بعدی، احتمال طولانی‌‌کردن بی‌مورد درمان یا حتی تکرار آن  نیز وجود دارد؛ در نتیجه درمان باید در زمان صحیح خود و در سن مناسبی که متخصص ارتودنسی تشخیص می دهد، صورت گیرد. مزایای ارتودنسی در سن مناسب و به موقع عبارتند از:

  • افزايش اعتماد به نفس با بهبود زيبايي صورت
  • تامين فضا براي دندان هاي در حال رويش يا نامنظم
  • ايجاد تناسب صورتي از طريق هدايت رشدي فک
  • کاهش ريسک شکستن دندان های بيرون زده جلويي
  • کاهش احتمالکشیدن دندان
  • کاهش احتمال نياز به جراحی فک
  • ارتقاء سلامت لثه و نسوج نگهدارنده دندان ها
  • کاهش طول درمان با دستگاه هاي ثابت

امکان انجام ارتودنسی سنین میانسالی


 اگر مشکل بیمار تنها نامرتب بودن دندان‌هایش باشد و مشکلات فکی و صورتی نداشته باشد، محدودیت سنی برای درمان وجود ندارد البته به شرطی که وضعیت سلامت لثه‌ها و دندان‌هایش مناسب باشد. گاهی فرد تا سنین بالا مثلا ۵۰ سالگی حداقل ۲۰ دندان سالم دارد و لثه‌های وی نیز از سلامتی کافی برخوردار است. این فرد به راحتی می‌تواند درمان ارتودنسی را با هدف ردیف کردن دندان‌ها انجام دهد. البته باید به این نکته هم توجه داشت که هرچه سن بالاتر می‌رود استخوان‌ها هم محکم‌تر می‌شوند، ریشه‌های دندان‌ها شکل می‌گیرند و دندان‌ها در دهان سخت‌تر جابه‌جا می‌شوند و در نتیجه طول درمان بلند مدت‌تر و نتیجه درمان دیرتر حاصل می‌شود. بر عکس در سنین پایین‌تر دندان‌ها به آسانی جابه‌جا می‌شوند، طول درمان کوتاه‌تر است. به علاوه ریشه‌های دندان‌ها هم آسیب کمتری می‌بینند.

روش های درمان ارتودنسی در سنین بالاتر می تواند تاثیر زیاد بر ویژگی های ظاهری فرد و عزت نفس وی داشته باشند. علاوه بر این، بهبود سطح سلامت دندان ها و لثه ها نیز برای افراد از اهمیت زیاد برخوردار است. کج شدن دندان ها و مشکلات مربوط به گاز گرفتن همچنین می تواند با مشکلات لثه و از بین رفتن استخوان، پوسیدگی دندان، فرسایش غیر عادی مینا و سطوح دندان، سر درد و درد در مفصل فک (TMJ/ TMD) ارتباط داشته باشد. به هر حال برای این مشکلات روش های درمانی مناسب وجود دارد! تکنیک ها و ابزارهای جدید مورد استفاده در ارتودنسی می تواند به کاهش قابل توجه ناراحتی فرد، کاهش تعداد دفعات لازم برای ملاقات با پزشک، و کوتاه شدن طول مدت درمان کمک کرده و بیمار می تواند از بین این روش های درمانی روش مناسب را برای خود انتخاب نماید. روش های درمانی در این حالت می تواند شامل بریس های فلزی، بریس های شفاف، یا تراز کننده های نامرئی باشد.

ارتودنسی در سن بالا محدودیت هایی نیز دارد که شامل: حساسیت بیشتر بافت لثه و استخوان به نیرو‌های ارتودنسی، حساسیت‌های خاص بیمار از نظر اجتماعی، نیاز‌های درمان‌های سریع‌تر و حساب شده‌تر. متخصص ارتودنسی به بهترین شکل می‌تواند این مسایل را در نظر گیرد و با کمک گرفتن از تکنولوژی در تولید دستگاه‌های ارتودنسی (تولید دستگاه‌های شفاف یا سیستم‌های جدید مانند دیمون و…) بهترین خدمات را با کمترین بار روانی و با کنترل اثرات سوء احتمالی به بیمار ارائه دهد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *