درمان ارتودنسی در نوجوانان : مزایا

یکی از دغدغه‌های والدین در مورد ارتودنسی سلامت و وضعیت دندان‌های کودکان و نوجوانان خود پیشگیری از بروز مشکلات فکی و به‌هم خوردن نظم دندان‌‌های آن هاست. بسیاری از ناهنجاری های فکی از جمله بزرگی (یا جلو بودن فک) و کوچکی (یا عقب بودن فک) و نیز انحراف فکین، در سنین پایین قابل تشخیص هستند و درمان آن‌ها در این دوره برای متخصص ارتودنسی آسان‌تر است؛ همچنین برخی تداخلات دندانی به‌ویژه دندان های دائمی در سنین پایین مشهودند که رفع آن‌ها توسط ارتودنسی می‌تواند مانع آسیب به دندان‌ها و ایجاد مشکلات فکی مانند انحراف فکین گردد.

رایج ترین سنین انجام ارتودنسی در نوجوانان و مزایای آن


سنین ۱۱ تا ۱۵ سالگی شایع ترین سنین انجام درمان ارتودنسی می باشد. در سن ۱۲ سالگی اغلب دندان های دائمی رویش یافته اند و متخصص ارتودنسی به خوبی می تواند دندان های نامرتب، فاصله بین دندان ها و روی هم قرارگیری نادرست فکین تشخیص دهد. این مشکلات به ندرت خود به خود قابل اصلاح هستند از این رو معمولا والدین در این سنین به فکر درمان مشکل فرزند خود می افتند.

از دلایل دیگر شیوع درمان ارتودنسی در این سنین، نبود واکنش منفی نسبت به دیده شدن دستگاه های ارتودنسی است زیرا این وسایل را روی دندان های دوستان خود نیز می بینند و تمایل دارند مانند آن ها دندان های ردیفی داشته باشند. به علاوه در این دوران، رشد سریع در جریان است. بدین ترتیب ارتودنتیست می تواند به خوبی از این رشد برای شکل دادن بهتر نحوه قرارگیری دندانها و فک بیمار کمک بگیرد. متابولیسم نوجوان نیز بالا بوده که سبب تسریع حرکت دندان ها و کاهش طول کل درمان همراه با کاهش درد و ناراحتی های درمان ارتودنسی می گردد.

به علاوه ارتودنسی به ادای صحیح تر برخی حروف نیز کمک می کند. به عنوان مثال در برخی مشکلات شدید دندانی- فکی ادای “س” یا “ز” با مشکل همراه می باشد (تکلم نوک زبانی). در این موارد، درمان ارتودنسی با بستن شکاف عمودی و افقی بین دندان های جلویی بالا و پایین ممکن است دست کم تا حدودی مشکل را کاهش دهد.

دندان های ردیف در نوجوانان تنها جذاب تر نیستند، بلکه راحت تر نیز تمیز می شوند. دندان های مرتب فضایی برای گیر کردن خرده های غذایی و ایجاد پلاک دندانی و پوسیدگی ندارند. به علاوه کیس های شدید ارتودنسی با استقرار دندان ها در موقعیت ناصحیح می توانند ریسک تحلیل لثه و نسج نرم را افزایش داده و زمینه ایجاد بیماری های پریودنتال را افزایش دهند.

برخی مال اکلوژن ها نظیر جلو بودن زیاد از حد دندان های بالا احتمال شکستن دندان ها را در جریان سوانح افزایش می دهند. بنابراین عقب بردن و ردیف کردن آن ها ریسک آسیب این دندان ها را بالاخص در سنین پر حادثه کودکی و نوجوانی کاهش می دهد.

مدت زمان درمان ارتودنسی نوجوانان


با توجه به نیاز های متفاوت افراد، این مدت زمان متغییر است. طول درمان ارتودنسی به عوامل متفاوتی مانند :

به موقعیت دندانی نوجوان بستگی دارد، این که تا چه حدی این مشکل دندان های نوجوان جدی است. طول درمان معمولا ۲۴ _ ۱۲ ماه زمان می برد. برخی افراد ممکن است در کودکی ارتودنسی را یک دوره ی نا تمام گذرانده باشند، طول دوره درمان برای این افراد در نوجوانی کوتاه تر از بقیه می باشد. مراقبت از ارتودنسی در طول درمان تاثیر بسیاری دارد.

مراقبت از سیم‌کشی‌ها


نوجوان باید خود را برای این واقعیت آماده کند که مراقبت از دندان‌ها درحالی‌که دندان‌هایش سیم‌کشی شده است دشوارتر خواهد بود. سیم‌کشی‌ها فضاهای بسیار زیادی برای گیرکردن غذاها دارند و این غذاهای گیرکرده در بریس‌ها باعث ایجاد پلاک دندانی می‌شوند که منجر به بروز مشکلات دندانی دیگر خواهد شد. به همین خاطر، مسواک زدن دندان‌ها بعد از هر وعده غذایی، شستن دهان با دهان‌شویه و کشیدن نخ دندان حداقل یک‌بار در روز بسیار حائز اهمیت است. این کار ممکن است به نظر خسته‌کننده یا مفرط باشد، اما غافل شدن از بهداشت دهان و دندان می‌تواند منجر به بروز مشکلات جدی در سلامت دهان و دندان‌ها شود و نوجوانان مجبور خواهند شد که مدت ‌زمان بیشتری را صرف استفاده از سیم‌کشی‌ها کند، یا اینکه باعث لکه زدن دندان‌ها می‌شود. احساس مسئولیتی برای مراقبت مناسب از سیم‌کشی‌های دندان مورد نیاز است که نوجوانانتان باید برای آن آمادگی کافی داشته باشد.

تفاوت ارتودنسی در نوجوانان و بزرگسالان


تفاوت اصلی ارتودنسی بزرگسالان با ارتودنسی کودکان و نوجوانان این است که استخوان‌های فک بیماران جوان‌تر هنوز در حال رشد است؛ اما رشد استخوان‌ها در بزرگسالان متوقف شده است و گاهی لازم است که جراحی ارتوگناتیک (جراحی فک) برای منظم کردن استخوان‌ها انجام شود. تفاوت‌های بین درمان این دو گروه سنی در تحلیل استخوان یا لثه (بیماری لثه) می باشد. بزرگسالان به دلیل ابتلا به بیماری‌های پیشرفته لثه بیش از نوجوانان مستعد تحلیل لثه یا حتی تحلیل استخوان هستند. داشتن دندان‌هایی ردیف و مرتب احتمال ابتلا به بیماری لثه را کاهش می‌دهد.به‌دلیل اینکه رشد استخوانی در بزرگسالان پایان یافته و از دست رفتن دندان‌ها به‌خاطر پوسیدگی و غیره و مشکلات لثه‌ای که باعث تحلیل استخوان‌های بین دندانی می‌شود، مکرر و به‌مراتب بیشتر در بزرگسالان مشاهده می‌شود در نتیجه انجام ارتودنسی در دوران نوجوانی نتیجه بهتری خواهد داشت.همچنین طول درمان ارودنسی در نوجوانان کمتر از بزرگسالان می باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *