انواع ریتینر یا نگهدارنده ارتودنسی

ریتینر وسیله ای است که بعد از درمان ارتودنسی با براکت ها استفاده می شود و نتیجه درمان ارتودنسی را حفظ می کند تا این نتایج به یک ثبات برسد و نتیجه درمان ثابت بماند.هنگامی که براکت های خود را خارج می کنید ،شما و ارتودنتیست شما می خواهد سلامتی و زیبایی لبخند شما را حفظ کند.ارتودنتیست اغلب پس از حذف براکت ها تشخیص می دهد که بهترین راه برای حفظ سلامتی و لبخند زیبا قرار دادن ریتینر است. ریتینر در حقیقت بخش مهمی از درمان ارتودنسی شماست. ریتینر برای نگه داشتن دندان های شما در موقعیت پس از درمان بعد از حذف براکت ها طراحی می شود.یک کلید اساسی برای حفظ موقعیت درمان ارتودنسی  استفاده از ریتینری است که نحوه استفاده از آن به شما آموزش داده شده است.در حال حاظر انواع متنوعی از ریتینر وجود دارد،تعدادی از آن ها متحرک اند و تعداد ی از آن ها ثابت به کار می برند و به دندان های شما متصل می شوند. ارتودنتیست شما نوعی از ریتینر را برای شما طراحی می کند که بهترین حالت ممکن برای موفقیت درمان دندانی شما را حفظ کند.

انواع نگهدارنده ها


نگهدارنده ثابت ارتودنسی

نوع ثابت نگهدارنده از یک سیم قابل انعطاف نازک تشکیل شده است که در پشت دندان های ثنایای بالا یا پایین قرار می گیرد و با کامپوزیتی که براکت ها را به دندان متصل می کند چسبانده می شود. این ریتینر ها برای هر بیمار به صورت اختصاصی فرم داده می شوند تا دندانها را در موقعیت صحیح بعد از درمان خود نگه دارند.

مزایای نگهدارنده ثابت

ارتودنسی ثابت به صاف شدن دندان ها و آسان تر شدن نظافت دندان کمک خواهد کرد. همچنین ارتودنسی ثابت نه تنها ظاهر دندان را زیباتر می کند بلکه موجب بهبود بهداشت دهان و دندان شما خواهد شد و ریسک ابتلا به بیماری های لثه را در آینده کاهش خواهد داد. یکی از بزرگترین مزایای ارتودنسی ثابت این است که پزشک مجبور نیست به همکاری بیمار تکیه کند. برخلاف ارتودنسی متحرک که ممکن است در جای درست قرار داده نشود یا کلا استفاده نشود.  ارتودنسی ثابت همیشه در محل خود قرار دارد و به وظیفه ی خود عمل می کند. در ارتودنسی ثابت احتمال کمتری وجود دارد که دندان ها بعد از درمان به حالت اولیه خود برگردند زیرا دندان ها در ۱۰۰% مواقع در جای درست قرار گرفته اند.

نگهدارنده ارتودنسی غیر ثابت یا متحرک

انواع غیر ثابت ارتودنسی معمولا شامل یک سیم است که در جلوی دندان های پایینی یا بالایی قرار می گیرد و با مواد آکریلیک و یا قلاب یا چفت در جای خود محکم می شود. چفت یا قلاب معمولا دور دندانهای عقبی قرار می گیرد تا نگهدارنده را در جای خود تثبیت کند. برای این کار پس از خارج کردن براکت و اتمام درمان ارتودنسی، قالبی از دندان های صاف و مرتب شده بیمار تهیه می شود. در بیشتر موارد نگهدارنده ارتودنسی را باید تا چند سال استفاده کرد. از آنجایی که این نوع ریتینرها، قابل در آوردن هستند به راحتی می توان دندان ها را تمیز کرد اما باید به خاطر داشته باشید که تا مدتی که متخصص ارتودنسی تعیین می نماید ۲۴ ساعته باید آن را استفاده کرد تا نتایج مورد نظر ارتودنتیست حاصل شود.

انواع نگهدارنده متحرک

ریتینر هالی

ریتینرهای هالی از وایرهای فلزی و مواد آکریلی محکم ساخته شده و به گونه ای طراحی می گردند تا دندانهای شما را در محل نگه دارند. این ریتینر یک وایر کمانی شکل (کمان هالی یا کمان لبی) همراه با دو لوپ U شکل برای تنظیم دارد. قوسی از جنس آکریل که روی کام (سقف دهان) را می پوشاند این وایر ها را کنار هم نگه می دارد. مزیت این نگهدارنده این است که وایرهای فلزی می توانند به منظور تنظیم نهایی و اعمال حرکات جزئی به دندانها در صورت نیاز فعال گردند. آکریل دستگاه نیز می تواند به رنگ ها و الگوهای گوناگونی بنا به خواست بیمار ارائه شود.

 

ریتینر شفاف ( اٍسیکس )

این پلاک ها شبیه پلاک های سیستم Invisalign هستند و از مواد پلاستیکی شفاف در داخل دستگاه وکیوم ساخته می شوند. نگهدارنده های شفاف، نازک بوده و تمام سطوح تاج دندان ها را در بر می گیرند. بنابراین از تغییرات جزئی نیز جلوگیری می کنند. این پلاک ها به دلیل شفاف بودن زیباتر هستند اما به دلیل اینکه مانع چفت شدن دندان ها می شوند از نظر عده ای از ارتودنتیست ها ایده آل نیستند. علاوه بر این با توجه به شکننده بودن نیاز به مراقبت بیشتری دارند.

مدت زمان استفاده


متخصصی که دندان های شما را ارتودنسی کرده است، به شما می گوید که چه مدت باید از ریتنشن استفاده کنید، اما وقتی به تازگی ارتودنسی دندان هایتان تمام شده است، باید حداقل برای ۶ ماه، ریتنشن هایتان را تمام وقت در دهانتان بگذارید.

مراقبت و نگهداری از نگهدارنده ارتودنسی


در مدت استفاده از نگهدارنده و پس از آن، باید معاینات دندانپزشکی منظم خود را فراموش نکنید تا وجود هرگونه پوسیدگی دندان در مراحل اولیه شناسایی شود و سلامت دندان‌ها حفظ گردد. دندانپزشک پیرامون نگهدارنده ثابت را به دقت بررسی می‌کند تا مطمئن شود به درستی در جای خود قرار داشته و اطراف آن جرم و پلاک تجمع نیافته‌اند. در مورد نگهدارنده غیر ثابت، هرگز نباید از خمیردندان معمولی برای تمیز کردن استفاده کنید چون باعث تیره شدن و خراشیدن بخش پلاستیکی آن شده و محلی برای تجمع باکتری‌ها فراهم می آورد. بسیاری از بیماران پول زیادی صرف مراقبت های ارتودنسی می‌کنند. استفاده از نگهدارنده پس از درآوردن براکت بخش مهمی از درمان است و افزایش طول عمر نتایج درمان و زیبایی لبخند را تضمین می‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *