ارتودنسی در بزرگسالان و روش‌ها

لبخند، یکی ازمهمترین خصوصیات زیبایی صورت و یکی از ارکان اصلی جذابیت هر فرد محسوب می شود. امروزه در دنیا تعداد بزرگسالان تحت درمان ارتودنسی در حال افزایش است.زیرا این نوع روش درمانی برای رفع کجی و بی نظمی دندان ها، عدم جفت شدن دندان ها، وجود فضا بین دندان ها، جلو آمدن لثه ها در هنگام لبخند زدن و وجود مشکلات در جویدن و صحبت کردن کاربرد دارد .از این رو انجام ارتودنسی در بزرگسالی منجر به بهبود ظاهر صورت و لبخند، بهبود سلامت دندان ها، لثه و در نهایت منجر به افزایش اعتماد به نفس در فرد می شود.

ضرورت ارتودنسی در سنین بزرگسالی


دلایل متعددی برای ضروری بودن انجام درمان ارتودنسی در سنین بالا وجود دارد. برخی از این دلایل عبارتند از:

  • صاف کردن دندان‌ها
  • اصلاح نامرتبی دندان‌ها
  • پیشگیری از بیماری‌های لثه
  • دلایل عملکردی و زیبایی

با افزایش سن،‌ دندان‌ها می‌توانند حرکت کرده و دچار به هم ریختگی و نامرتبی شوند. اگر دندان‌های یک فرد نامرتب باشند در طول زمان می‌تواند موجب سایش دندان‌ها و ایجاد درد، شکستن بخش‌های ترمیم شده، شکستگی دندان‌ها، حساسیت و مشکل در تمیز کردن برخی قسمت‌ها گردد.

مزایای استفاده بزرگسالان از ارتودنسی


وجود ناهنجاری های فک باعث می شود دندان ها به شکل مناسبی روی هم قرار نگیرند.
دندان های سالم دندان هایی است که صاف و مرتب باشند. تمیز کردن دندان هایی که ردیف و مرتب باشند با استفاده از مسواک و نخ دندان، خیلی راحت تر است و می تواند باعث پیشگیری از ابتلاء به سایر بیماری های دهان و دندان در آینده شود.

داشتن یک لبخند زیبا باعث تقویت اعتماد به نفس می شود . درمان های ارتودنسی در بزرگسالان می تواند به تقویت اعتماد به نفس شما کمک کند و کیفیت زندگی آنان را بالا ببرد. ارتودنسی به افراد امکان می دهد که بدون خجالت کشیدن و نیاز به مخفی کردن دندان هایتان بتوانید به راحتی لبخند بزنید.

رایج ترین روش های ارتودنسی در بزرگسالان


 براكت های فلزی

با وجود پيشرفت هاي قابل توجه در علم و تكنولوژی ، هنوز بهترين ، سريع ترين و قابل پيش بينی ترين نتايج با استفاده از براكت های فلزی در بزرگسالان حاصل مي شود. با تكنولوژی مدرن براكت های ارتودنسی بسيار كوچكتر و راحت تر از گذشته شده اند . در صورتي كه طرح درمان صحيح بوده و درمان توسط يك متخصص ارتودنسی با تجربه انجام پذيرد اين روش موثرترين شيوه درمان خواهد بود.

ارتودنسی اینویزیلاین

ارتودنسی با استفاده از اینویزیلاین شیوه ای است که در سال ۱۹۹۷ ابداع شده و به دلیل مزایایی که نسبت به شیوه های قدیمی دارد امروزه در میان مردم بسیار رایج شده است. در این نوع از ارتودنسی از سیم و براکت خبری نیست و تکنیک آن به صورتی است که قالب هایی به شکل دندان شما و از جنس پلاستیک فشرده و به صورت سه بعدی بر روی دندان های شما قرار می گیرد، این قالب ها دو هفته یک بار تعویض می شوند تا شما را به نتایج دلخواه و نهایی که همان صاف شدن و اصلاح ردیف دندانی است، برساند.

براکت لینگوال و سرامیکی

ارتودنسی اینویزیلاین برای انحراف های عمده دندان و فک مناسب نیست. در صورتی که شما به این گونه مشکلات دچار هستید، گزینه های ارتودنسی بزرگسالان شامل استفاده از براکت های لینگوال و سرامیکی می شود.

عملكرد براکت های سرامیکی مشابه براكت های فلزی است اما از سراميك ساخته شده اند به نحوی كه در روی دندان ها از فاصله دورتر كمتر قابل مشاهده هستند، از اين روی بسياری از بزرگسالان اين نوع براكت ها را ترجيح ميدهند . هزينه درمان با اين براكت ها كه عموم مردم آنها را بعنوان ارتودنسی شفاف يا همرنگ دندان می شناسند بيشتر از براكت های فلزی است ، بدليل شكننده بودن نياز به مراقبت بيشتري از سوي بيمار دارند. با وجود پيشرفت هاي صورت گرفته هنوز امكان دارد باعث طولاني تر شدن روند درمان گردند. همچنين در هنگام جدا كردن براكت در انتهاي درمان ممكن است به مينای دندان آسيب بزنند.

امروزه براکت ها کوچک تر و راحت تر از قبل شده اند و پیشرفت های تکنولوژی باعث تسریع مدت زمان درمان شده است. براکت های سرامیکی با رنگی دقیقا مطابق دندان و سیم های شفاف، لبخندی بدون نقص را در طول درمان برای شما فراهم می کنند. اگر حتی به این مقدار هم راضی نیستید می توانید از براکت های لینگوال استفاده کنید که در پشت دندان های شما کار گذاشته می شوند و به هیچ وجه از بیرون قابل مشاهده نیستند.

محدودیت های ارتودنسی در بزرگسالان


 سرعت حرکت دندان‌ها در شرایطی که نیروی مناسب به دندان وارد گردد و بیمار در سن ایده‌آل (که حوالی نوجوانی است) قرار داشته باشد در حدود ۱ میلی‌متر در ماه است. این سرعت با افزایش سن به دلایلی کاهش می‌یابد. یکی از این دلایل افزایش تراکم استخوان در افراد بزرگسال نسبت به نوجوانان است. همگی می‌دانیم که دندان‌ها در یک حفره استخوانی قرار دارند و طبعاً در درمان ارتودنسی می‌بایست در همین بستر استخوانی حرکت کنند به طوری‌که بتوانند ارتباط حیاتی خود را همواره با بافت زنده پیرامون خود حفظ نمایند. طبیعی است که افزایش تراکم استخوان احاطه کننده دندان موجب کند شدن فرآیندهای تامین کننده حرکت دندان می‌گردد.

توقف رشد در بزرگسالی یکی دیگر از محدودیت های ارتودنسی در سنین بالا می باشد. بعضی از مشکلات اسکلتی مهم را در بزرگسالی به دلیل پایان یافتن دوران رشد، باید با جراحی فک اصلاح کرد.

مورد بعدی کاهش خون رسانی به بافت های دهان و کاهش پشتیبانی لثه می باشد. به خاطر پشتیبانی کمتر و اتصال کمتر لثه و رباط های پریودنتال، تنها فشار ملایمی میتوان به دندان ها وارد کرد و حرکت دندان در مقایسه با ارتودنسی در کودکان، باید کند تر انجام شود.

از محدودیت‌های دیگر در بزرگسالان مشکلات موجود در بافت‌های نگهدارنده دندان‌ها یا بافت‌های پریودنتال می‌باشد. این بافت‌ها شامل لثه و استخوان‌های احاطه کننده دندان‌ها هستند. احتمال وقوع بیماری‌های لثه و بافت‌های پریودنتال با بالا رفتن سن افزایش می‌یابد. این بیماری‌ها معمولاً موجب تحلیل لثه و استخوان نگهدارنده دندان‌ها می‌گردند به طوری‌که در موارد حاد این بیماری‌ها اعمال نیروی ارتودنسی به دندان موجب تشدید روند این بیماری‌ها شده و گاهی موجب از دست رفتن دندان می‌گردد. از محدودیت‌های دیگری که در درمان‌های ارتودنسی در بزرگسالان دیده می‌شود وجود ترمیم‌های دندانی متعدد در برخی بیماران شامل روکش‌ها و لامینیت‌های چینی و پر کردگی‌های وسیع دندانی و همچنین وجود نواحی بی‌دندانی است که می‌توانند نصب وسایل ارتودنسی را محدودتر و پیچیده‌تر نمایند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *